Ποια διαβρωτικά μέσα μπορεί να αντέξει η αντιδιαβρωτική μαγνητική αντλία από ανοξείδωτο χάλυβα;

Η μαγνητική αντλία από ανοξείδωτο χάλυβα έχει αντιδιαβρωτική απόδοση. Τα υλικά από ανοξείδωτο χάλυβα περιλαμβάνουν τα 304, 316L, κ.λπ. Αυτά τα δύο υλικά χρησιμοποιούνται συνήθως σε μαγνητικές αντλίες από ανοξείδωτο χάλυβα. Για την παροχή ισχυρών διαβρωτικών υγρών, πού βρίσκεται ο περιορισμός της αντιδιαβρωτικής απόδοσης του ανοξείδωτου χάλυβα; Το μέσο που πρόκειται να μεταφερθεί. Υπάρχουν οκτώ κύριοι τύποι διάβρωσης στα υλικά μεταλλικών μαγνητικών αντλιών: ηλεκτροχημική διάβρωση, ομοιόμορφη διάβρωση, διακρυσταλλική διάβρωση, διάβρωση με κοιλότητες, διάβρωση σχισμών, διάβρωση λόγω τάσης, διάβρωση λόγω φθοράς και διάβρωση λόγω σπηλαίωσης.

1. Διάβρωση με οπές
Η διάβρωση με οπές είναι ένα είδος εντοπισμένης διάβρωσης. Λόγω της τοπικής καταστροφής της μεταλλικής μεμβράνης παθητικοποίησης, σχηματίζονται ταχέως ημισφαιρικές οπές σε μια συγκεκριμένη τοπική περιοχή της μεταλλικής επιφάνειας, η οποία ονομάζεται διάβρωση με οπές. Η διάβρωση με οπές προκαλείται κυρίως από το CL₂. Για την πρόληψη της διάβρωσης με οπές, μπορεί να χρησιμοποιηθεί χάλυβας που περιέχει Mo (συνήθως 2.5% Mo) και με την αύξηση της περιεκτικότητας σε CL₂ και της θερμοκρασίας, η περιεκτικότητα σε Mo θα πρέπει επίσης να αυξάνεται ανάλογα.

2. Διάβρωση σχισμών
Η διάβρωση σχισμών είναι ένα είδος τοπικής διάβρωσης, η οποία αναφέρεται στη διάβρωση που προκαλείται από την τοπική καταστροφή της μεταλλικής μεμβράνης παθητικοποίησης λόγω της μείωσης της περιεκτικότητας σε οξυγόνο και (ή) της μείωσης του pH στη σχισμή αφού η σχισμή γεμίσει με διαβρωτικό υγρό. Η διάβρωση σχισμών από ανοξείδωτο χάλυβα εμφανίζεται συχνά σε διάλυμα CL₂. Η διάβρωση σχισμών και η διάβρωση με οπές είναι πολύ παρόμοιες στον μηχανισμό σχηματισμού τους. Και οι δύο προκαλούνται από τον ρόλο του CL₂ και την τοπική καταστροφή της μεμβράνης παθητικοποίησης. Με την αύξηση της περιεκτικότητας σε CL₂ και την άνοδο της θερμοκρασίας, αυξάνεται η πιθανότητα διάβρωσης σχισμών. Η χρήση μετάλλων με υψηλή περιεκτικότητα σε Cr και Mo μπορεί να αποτρέψει ή να μειώσει τη διάβρωση σχισμών.

3. Ομοιόμορφη διάβρωση
Η ομοιόμορφη διάβρωση αναφέρεται στην ομοιόμορφη χημική διάβρωση ολόκληρης της μεταλλικής επιφάνειας όταν ένα διαβρωτικό υγρό έρχεται σε επαφή με την μεταλλική επιφάνεια. Αυτή είναι η πιο κοινή και λιγότερο επιβλαβής μορφή διάβρωσης.
Τα μέτρα για την πρόληψη της ομοιόμορφης διάβρωσης είναι: η υιοθέτηση κατάλληλων υλικών (συμπεριλαμβανομένων των μη μεταλλικών) και η εξέταση επαρκούς ανοχής διάβρωσης στο σχεδιασμό της αντλίας.

4. Διάβρωση λόγω σπηλαίωσης
Η διάβρωση που προκαλείται από την σπηλαίωση στην μαγνητική αντλία ονομάζεται διάβρωση σπηλαίωσης. Ο πιο πρακτικός και απλός τρόπος για την πρόληψη της διάβρωσης σπηλαίωσης είναι η πρόληψη της εμφάνισης σπηλαίωσης. Για αντλίες που συχνά υποφέρουν από σπηλαίωση κατά τη λειτουργία, προκειμένου να αποφευχθεί η διάβρωση σπηλαίωσης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν υλικά ανθεκτικά στην σπηλαίωση, όπως σκληρό κράμα, φωσφορούχος χαλκός, ωστενιτικός ανοξείδωτος χάλυβας, χάλυβας χρωμίου 12% κ.λπ.

5. Διάβρωση λόγω καταπόνησης
Η διάβρωση λόγω καταπόνησης αναφέρεται σε ένα είδος εντοπισμένης διάβρωσης που προκαλείται από την κοινή δράση της καταπόνησης και του διαβρωτικού περιβάλλοντος.
Ο ωστενιτικός χάλυβας Cr-Ni είναι πιο επιρρεπής σε διάβρωση λόγω τάσης σε μέσο CL~. Με την αύξηση της περιεκτικότητας σε CL®, της θερμοκρασίας και της τάσης, η διάβρωση λόγω τάσης είναι πιο πιθανό να συμβεί. Γενικά, η διάβρωση λόγω τάσης δεν εμφανίζεται κάτω από τους 70~80°C. Το μέτρο για την πρόληψη της διάβρωσης λόγω τάσης είναι η χρήση ωστενιτικού χάλυβα Cr-Ni με υψηλή περιεκτικότητα σε Ni (το Ni είναι 25%~30%).

6. Ηλεκτροχημική διάβρωση
Η ηλεκτροχημική διάβρωση αναφέρεται στην ηλεκτροχημική διαδικασία κατά την οποία η επιφάνεια επαφής ανόμοιων μετάλλων σχηματίζει μια μπαταρία λόγω της διαφοράς στο δυναμικό ηλεκτροδίων μεταξύ των μετάλλων, προκαλώντας έτσι διάβρωση του μετάλλου της ανόδου.
Μέτρα για την πρόληψη της ηλεκτροχημικής διάβρωσης: Πρώτον, είναι καλύτερο να χρησιμοποιείτε το ίδιο μεταλλικό υλικό για το κανάλι ροής της αντλίας. Δεύτερον, χρησιμοποιήστε θυσιαζόμενες άνοδοι για την προστασία του μετάλλου της καθόδου.

7. Διακρυσταλλική διάβρωση
Η διακρυσταλλική διάβρωση είναι ένα είδος τοπικής διάβρωσης, η οποία αναφέρεται κυρίως στην καθίζηση καρβιδίου του χρωμίου μεταξύ των κόκκων ανοξείδωτου χάλυβα. Η διακρυσταλλική διάβρωση είναι εξαιρετικά διαβρωτική για τα υλικά από ανοξείδωτο χάλυβα. Το υλικό με διακρυσταλλική διάβρωση χάνει σχεδόν εντελώς την αντοχή και την πλαστικότητά του.
Τα μέτρα για την πρόληψη της ενδοκρυσταλλικής διάβρωσης είναι: η ανόπτηση ανοξείδωτου χάλυβα ή η χρήση ανοξείδωτου χάλυβα εξαιρετικά χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα (C<0.03%).

8. Φθορά και διάβρωση
Η διάβρωση από τριβή αναφέρεται σε ένα είδος διάβρωσης λόγω διάβρωσης ρευστού υψηλής ταχύτητας στην μεταλλική επιφάνεια. Η διάβρωση λόγω διάβρωσης ρευστού διαφέρει από τη διάβρωση που προκαλείται από στερεά σωματίδια στο μέσο.
Διαφορετικά υλικά έχουν διαφορετικές ιδιότητες κατά της φθοράς και της διάβρωσης. Η σειρά αντοχής στη φθορά και τη διάβρωση από κακή σε καλή είναι: φερριτικός χάλυβας Cr